بازار گرم پایان نامه نویسی در افغانستان

 

بازار گرم پایان نامه نویسی در افغانستان

پایان نامه یا مونو گراف (برای لیسانس) و تیزس (برای ماستری) نوشتاری است که دانشجویان در موضوعی خاص مربوط به رشتهٔ تحصیلی خود، برای دریافت مدرک تحصیلی می‌نویسند. در پایان‌نامهٔ دانشجویان موضوع یا سؤالی را بررسی کرده و از راه تجزیه و تحلیل یا تجارب عملی یا آزمایشی به آن پاسخ می‌دهند. به بیان دیگر پایان‌نامه شامل استدلال موضوعی، ارائهٔ پژوهشی تجربی، حاصل کارآموزی یا عصاره‌ای از درس‌های آموخته‌شده در دوران تحصیلی دانشجوست که با راهنمایی استادان نگارش و تدوین می‌شود.

پایان نامه ها منابع اطلاعاتی ارزشمندی برای علاقمندان آن حوزه است زیرا توسط دانشجویان متخصص رشته تحقیق شده، توسط اساتید برجسته رهنمایی و توسط هیئت متخصص دانشکده نقد و بررسی می گردند. از این رو پایان‌نامه‌ها معمولاً اساس تدوین مقاله‌ها یا کتاب‌های منتشر شده بعدی می‌شوند و تا آن زمان تنها مدرک دسترس‌پذیر آن فعالیت علمی محسوب می‌شوند.

در دانشگاه‌های افغانستان، ارائه رساله‌ای به‌ عنوان پایان‌ نامه تحصیلی یکی از شرایط لازم و اجباری جهت فراغت از دوره تحصیلی و دست یابی به گواهینامه و مدرک دانشگاهی می باشد. اما این پایان نامه ها ندرتا مطابق قاعده و قوانین نگارشی و تحقیقاتی تهیه می شوند.

چند روز پیش گزارش تحقیقی در رابطه به میزان فقر چند بعدی در افغانستان خواندم که توسط دانشجویان دانشگاه آکسفورد تهیه شده بود. پس از آن پروژه تحقیقی دانشجویان دانشگاه های افغانستان و دانشگاه های اروپایی را مقایسه کردم . یکی از این پروژه های تحقیقی، مونوگراف یا پایان نامه است.

بازار تهیه و فروش پایان نامه درافغانستان به شدت داغ است. عکاسی ها و مراکز چاپ و نشر خدمات فروش انواع پایان نامه و مرتبط به انواع رشته های تحصیلی را ارائه میدهند و مشتریان شان نسل تحصیل کرده و آینده ساز کشور

هر چند تهیه پایان نامه تحصیلی توسط فرد غیر از دانشجو مغایر با اصول اکادمیک و قوانین وزارت تحصیلات عالی است و باید از آن جلوگیری صورت گیرد اما عمق فاجعه آنجا است که دانشجوی که یک دوره تحصیلی را سپری نموده و می باید در مهم ترین بخش های سازنده کشوری ایفای وظیفه کند حتی قادر به تهیه چند صفحه تحقیقی نیست. آن هم تحقیق که شکل معمول آن جمع آوری مطالب از حضرت گوگل و ویکی پیدیا و شکل خیلی پیچیده و سخت گیرانه آن جمع آوری مطالب از چند کتاب است.

 در دانشگاه های افغانستان ندرتا به تحقیقات ساحوی پرداخته می شود و دانشجویان افغانستان زحمت انجام آن را بخود نمی دهند. ابعاد این فاجعه آنقدر وسیع است که حتی فارغین دوره ماستری (ارشد) نیز تیزس ماستری خودرا از بازار خریداری می کنند. این در حالی است که دانشجویان دانشگاه های خارجی به خاطر یک تحقیق ساده به کشورهای همانند افغانستان سفر می کنند.

در نتیجه این دانشجویان ناتوان کتله را تشکیل خواهند داد که داکتر آن مریض را خواهد کشت، انجنیر آن خانه ما را بر سر ما فروخواهد ریخت، حقوق دان و اقتصاد دان آن سیستم اداری کشور ما را از بین خواهند برد و نهایتا قاضی و فارغ شرعیات آن تنها بخاطر ریش تراشیده مان ما را تکفیر خواهند کرد و علیه ما حکم جهاد خواهند داد.